felsefik bişi
2/4/2008
ve belki de formülleri yoktu hayatın.. biz boşuna yoruyorduk kendimizi.. herkesin iç sesleri vardı, doğruları bilen ve söyleyen.. insanlar içinin istediği şeylere karşı koyamıyor, ama sonuç olarak içinin istemediği şeyleri de göze alamıyorlardı.. her halukarda acıya yer yoktu aslında.. irade özgürse ve formüllerde acı bir bilinmeyen değilse nereden çıkartıyordu insanlar bunu?
belki sular altında kalmış bir adanın suda oluşturduğu bir yanılsamaydı sadece acı.. ve belki adanın kendisi de düşsel bir yanılgıydı..
(defne dumanın bi öyküsünden alıntı)
ne kadar da örtüşüyor yaşadıklarımla