Harmonie

2mizrengi

Mon, 19 Jan 2009 13:12:00 +0200

Aşkı, fuhşa zorluyorlardı kalp diplerinde
Öylesine ‘tiz’ bağırmaydı seslerimiz..
alkole tutulmuş satır aralarıydık biz.
Yatırılmış karakterlerin mahkumiyetinde,
günahlarımızı satıyorduk

Sahi..
Ölümün rengi neydi?

Bir resmin peşi sıra
Tanrı
ve ıslak adımlarda eylül
iki yokluk arasında, secdeye durduğum yalvarmalarım
ve seni istemelerim,
ölüm gibi kayboluşa düşerken,
Tanrı
ve tabloda sen gizi..

Sahi..
Aşkın rengi neydi?

Yalnızca gerçek olan, ruhumun küflü işlemeleriydi. Verilmiş bir sözün avuç içi çizgisi.. ( devamı )

anektodlar

Wed, 15 Oct 2008 11:29:00 +0300
Virajı alamayınca;

Üstümüze devrildi hayat

‘’Sırtım kanıyor’’ dedin

‘’Benimde’’ dedim

Meğer şanzıman yağıymış

Kalbime demir atmış bir hüzündü eskiden şimdiyse gözlerime vurdu karanlığın ıssızlığı. Bir hayaldi içinde yaşadığım, bir anlık düşüşümde neye uğradığımı şaşırdığım. Şimdi kalbimin taş sınırlarının bir kıyısında sallanmaktayım. Zaptedilemez bir boşluk kapladı hislerimi. Damarımda gezen alkolden daha etkili (g)özlerin, bakar bakmaz şarhoşum. Bana uzatılan tüm eller bir çocukluk gülüşüydü düşlerimin, benim bir türlü onlara gülemediğim...

Işıklar vuruyordu yüzüme; bir şehrin anısı, bir ölümün habercisi gibi...
Özlemim yitik çocukluğumdan öteye gidemiyordu.
Buğulanmış yüzlerin arasında gölgeli kalıyordu yalnızlıklar.
Okşama yüzümü!
Bir hayatı mahvettin!
Başka bir ben mi; boş ver gitsin. Bir kez daha ölecek gücüm kalmadı...

Sırtlandığı o derin karanlığı taşıyabilecek mi ruhum?
Balgam gibi boğazına saplanmış korkudan sıyrılabilecek miyd?
Feleğin becerdiği umutlar yeni maskelere gebe yine...
O korkutucu bakışları yırtarsam yeni gözbebeklerin bitecekti suretimde, biliyorum. Duyuyorum yardım çığlıklarını sen dillendirmesen de.
Adım kayarsa ellerinden, sakın tutma! Bırak.
Kupkuru ağzından düşecek bir ''elveda'' daha istemiyorum.

.. ( devamı )

Gelinciğin Hüznü

Fri, 12 Sep 2008 21:35:00 +0300

Düşünüyorum da
nilüferleri hiç kıskanmadım ben
bir gelincigim...
sessiz, sakindir onlar kuğu kuğu salınırlar durgun sularda
ama dokunsan pul pul elinde kalan
kelebegin kanadı gibidir gelincikler
kıskanırım rüzgârlardan
ve bir de ellerimden daha uzanmadan uzanma niyetindeyken
daha dağılır gider kan kan parmaklarımın ucundan

Hala kıpkırmızı gelinciklerin arasından ,
güneşe karşı yürüyen o küçük kızım ben.
İleriyi görmeden, yalnızca güneşin sıcaklığını hissedip,
gelinciklere dokunarak ilerliyorum...

ahh aşk
ahh hüzün
al beni içine
büyüt kalbimi pislenmiş kalplerden uzakta.
emzir bütün durulugunla beni.. ( devamı )

Çeşitlemeler......

Tue, 10 Jun 2008 14:31:00 +0300

saatler inerken gecenin sürgün vakitlerine,
karındeşenlerim olurdun,
sıfatsız ümitlerin,sahipsiz gölgelerine and olsun ki,
vefakar bulutlar kadar yarımdın
ellerimden sızan kan pıhtıları gibi
kayıp gittin sabahlarımdan,
mavi düşlerim senindir artık,
şikayetim yok,
içimde biyerlerde de olsa,
benimle kal,
yeter..

'Bir vazoda ötenazi bekleyen çiçeklerin beklemelerindeyim”.
Gözyaşlarımla kirlenmiş yanaklarımdan eksilen,
Sevgi dokunuşlarının izlerindeyim.
Ne bitmez hayaldir bu,
Ne tükenmez umuttur,
Beni yaşatan.
Kanım çekiliyor bak damarlarımdan,
Ölüyorum.
Mayınların üzerinde gezmek kadar tehlikeli seni özlemek,
Serseri bir kurşuna hedef olmak kadar korunmasız.
Biliyorum.
Sabit bir noktaya kilitlenmiş gözlerimden fırlayan
Deli bakışlarımla,
Koparılmış çiçeklerin sessiz çığlıklarındayım.
Çiçekler kadar güne bakamadım.
Senden kalan son damlada,
Sana yeniden başlayamadım.
Ne yapayım sana bir çiçek olamadım...

.. ( devamı )

Gitmeler

Thu, 15 May 2008 17:37:00 +0300
Herşeyin ikincisi yenilgidir,
Her dönüş ispatıdır biraz da kaybetmişliğin
Maluptur ileriye bakamayan
Bakamaz ki bir türlü pişmanlığından
Onu tutar geride bıraktığı her neyse
Daha da bağlanır ardında kalana
Terkedilen çabuk büyür, hüzün kalana düşsede
Pişmanlık hep gidenin payına
Ayrılık zor zanaat, kimse yüzde yüz gülemez
Kimse yüzde yüz gidemez
Giden dönüyorsa, sevdiğinden değil kaybettiğindendir
Ve aradığını bulamadığından
Dönene kapıyı açmayın
Sevseydi o, gitmezdi hiç bir zaman
İşte bu yüzden dönene kapılarınızı birdaha asla açmayın
Ve sen
Gelme
O kapı hiç açılmayacak sana
Eski rüzgarların sözü geçmez terkettikleri dağlara
Geceye yeni şiirler gerek, gemiye yeni fırtına
Her eylüle başka yağmur
Kalana taze baharlar lazım
Ve gidene biraz yürek
Kaçanlar pişman şimdi
Kalanlar, sevmeye devam edecek.
.. ( devamı )

gidiyorum

Thu, 01 May 2008 14:44:00 +0300

Puslu bir sabah ayazını peşimden sürükleyerek gidiyorum..
Yalnızlığımı köhne bir sandalın sahipsiz sürüklenişine bırakırken, hüznüm ardından ağlıyordu..
Alışkanlığından vazgeçen bir tiryaki gibi sıkıp yumruklarımı, arkama dönüp bakmadan gidiyorum..
Sahibi olmadığım ama üzerime zorla giydirilen bir beden büyük bütün kaçışları ihtiyacı olanlara bırakacaktım, vicdanım el vermedi..
Usulca soyundum ve sahiplerine geri verilmek üzere bir kenara bıraktım hepsini, gidiyorum..
Umudum küçük bir kız çocuğu, el sallayarak çağırıyor beni uzaklardan. Israr etmeyeceksin kalmam için ama hani olur ya, yine de etme..
Yapamadığım tek şeydi baharda kardelen yetiştirmek. Sen onu istedin, mahcup oldu yüreğim, gidiyorum..
Oysa benim de hayallerim vardı; dans edecektim yağmurda, sonbahar’a vedaları değil gülüşleri yapıştıracaktım, çiçekler alacaktım olur olmadık zamanlarda..
Fazla geldi çıplak elle çizdiğim resim tuvaline. Konuşturma beni giderayak çünkü ödünç aldım suskunluk adını verdiğin silahını, gidiyorum..
Eskiden olsa eteğimi çekiştirip beni kandırırdı içimdeki çocuk, üzüleceğimi b.. ( devamı )

Gel Teşhis et Beni

Thu, 17 Apr 2008 20:43:00 +0300
.. ( devamı )

vazgeçtim Bu sEvdADan !...

Wed, 16 Apr 2008 23:42:00 +0300

Kurşun rengi bir geceye takıldı kanadım

Önüme dökülen yıldızları toplayamadım

Anlayacağın uzanamadım umutlara...

Yıldız dediğin nedir ki? Nedir ki umut dediğim ?

Karanlık içindeki yıldızdı umut !

Ama gündüz ismi yoktu yıldızların...

Yıldıza yıldız demek için geceyi,

Umudu beklemek için umutsuzluğu seçtim.

Hani varken değeri bilinmez ya sevgilerin,

Elleri soğuk gelir ya yıllanmış sevgilinin...

Vazgeçtim artık yıldız toplamaktan

Ala şafaktır her yıldızın sonu

Yıldız ne işe yarar

Bir çift göz yoksa yanımda bakacak.

Gecenin üstüne yürürken,

Binlerce tohum serpilir içime bilir misin?

Bilirsin elbet, benim bile bilmediğim binlerce acıyı

Senin saçlarına kelebekler konar, kuşlar can çekişir.

Binlerce umut kolayca ölür mü ?

Sökülmez mi ciğeri umudu ölen insanın ?

SEN SANIRSIN Kİ İNSAN SEVDASINI İÇİNE GÖMER,

BENİM SEVDALARIMSA SEVDA GİBİDİR, İNSANI GÖMER !

Beklemek kadar kalmışsa bir sevgi

Ve sadece özlem besliyorsa içindeki.. ( devamı )

meLanKolİ...

Fri, 11 Apr 2008 01:10:00 +0300
bir gün birinin yüzüne tükürmek istersem o heralde kendi yüzüm olurdu !
başkalarını suçlayamazdım dengesizliklerim için yanlış aldığım kararlar için ya da herkese saf saf güvenip inandığım için …
kendimi önce çözebilmeliydim başkalarını çözebilmek için …
neden kızarsınız ki bana anlamam, neden küsersiniz, neden sessizce gidersiniz ?
boşuna kürek çektiğim yılları telafi edemedim ki ben, daha başkalarının derinlerine demir atayım, yaralarını sarayım, orda kalıp konaklayım …
sığınacak bi liman bulamadım ki savrulmaktan kurtulayım, bağlanıp bi yerde kalayım …
zaten aldığım vuruklardan, çatlayan dudaklarımdan akıtacak sözüm kalmadı artık anlatacak gücüm kalmadı kabul ettirecek takatimse hiç yok
beni yanlış gösteren kendime …
ben önce kendimi aşamadım karanlıklarıma hapsoldum

başlık yok

Thu, 03 Apr 2008 17:57:00 +0300
Kopkoyu bir yalnızlık demledim kendime. Yanında ne kızarmış ekmek kokusu, ne de annemin yağlı, reçelli ekmekleri... Kopkoyu, bir yalnızlık demledim kendime...

Önce bir eşik yaptım, en soğuk mermerden. Yetmedi... Ardından bir sıra duvar ördüm, en kalın taş bloğu ile, sadece bir sıra... Yine yetmedi... Ardından bir sıra, bir sıra daha. Ben bir koydukça, beş koydu yaşam. Örüldükçe örüldü, yükseldikçe yükseldi...

Duvarlarından ışık sızmıyor surlarımın. Kopkoyu bir karanlık ördüm kendime...

Şimdi güneşin ne doğuşu, ne batışı görünür oldu buralardan. Grubun turuncu, sarı rengi yok artık. Yok artık mavinin yeşile çalan tonları. Yok artık pembe, beyaz pastel bir bahar...

Çok zamandır kumdan kale yapıp, bir dalganın alıp, götürüşünü beklemedim. Çıplak ayakla kumsalda koşmadım. Deniz kabuğu toplamadım. Çok zaman oldu, nilüferlerin yaprağından, tırtılın umuduna kanat açmayalı...

Çok zamandır yağmura yakalanmadım. Saçlarımdan süzülmedi damlalar. Çok zaman oldu, gökkuşağı görüp, çığlık atmayalı. Çok, çok zaman oldu pencerenin buğusunda bir resmin kayboluşunu beklemeyeli...

Çok zaman oldu fotoğraf makinemle yaşamın bir karesini dondurmayalı... Bir bahar dalından düşen çiğ damlasını yakalamayalı. Bir şelalenin sesini resmetmeyeli.

Çok zaman oldu tüm çocukları toplayıp, yaz okulu açmayalı... Akşam iş dönüşü onlara şeker almayalı. Bahçede saatlerce zıplamayalı. Yaz bitiminde onlara sözde karnelerini dağıtmayalı. Çok, çok zaman oldu...

Çok zaman oldu, minik ellerle beraber dev bir kardan adam yapmayalı. Kar topundan kaçmayalı. Kara yatıp, iz çıkarmayalı... ( devamı )

yürekleriyle konuşan gözleriyle gülen kadınlar

Thu, 03 Apr 2008 17:54:01 +0300

Bir kadını tanımak... Bütün gel-gitleri, kaprisleri, küçük şımarıklıkları, korkuları, şaşkınlıkları, hercailikleri, hayal kırıklıkları, aşkları, terkedilişleri, başarıları, başarısızlıkları, kurnazlıkları, saflıkları, çocuk ağızları, şirinlikleri, küçük yalanları, büyük itirafları, kocaman yürekleri ile kendi olmaya çalışan kadınları tanımak.

Bir kadını sevmekle başlar her şey, ama bir kadını tanımakla varılır hayatın sırrına. Bir kadını tanımaya soyunmak zor ama keyifli bir yolculuğa çıkmaktır. Kadınlar, dört mevsimi bir yürekte buluşturur, bu yüzden de sürekli şaşırtırlar. Süprizlerin ardı arkası kesilmez. Zordur anlamak onları. Benzemek gerekir anlayabilmek için belki de. Kendi zekasını hatırlatanları sever, sevgisini göstermekten ürkmeyenleri, süprizlere hazırlıklı olanları bir de Muson yağmurları gibi yağarken, Sahra'da çöl fırtınası koparıp ardından güneş olup ısıtabilirler. Dedim ya bir dünyadır kadınlar, yürekleriyle konuşan, gözleriyle gülen.

Bir kadını sevmekle başlar her şey, ama bir kadını tanımakla anlaşılır hayatın sırrına ancak aşkla varılacağına. Sevgi arsızıdır kadın. Verdiğinden daha fazlasını isteme bencilliğini gösterecek kadar sevgi arsızı. Bu yanını doyurunca şımaracağından korkanlar, birlikte çoğalacaklarını bilmeyenlerdir.

Bir kadını sevmekle başlar her şey, ama bir kadını tanımakla kanat çırpılır, özgürlüğün bütün maviliklerine. Kendine inananlara, aşka inananlara koşar. Hem yaman bir aşk avcısı, hem de engebeli yollarda koşmaktan bitap düşmüş aşk yorgunudur kadın.

Bir kadını sevmekle başlar her şey, ama bir kadını tanımakla çıkılır keyifli serüvenlere. Hayatl.. ( devamı )

felsefik bişi

Wed, 02 Apr 2008 16:58:00 +0300

ve belki de formülleri yoktu hayatın.. biz boşuna yoruyorduk kendimizi.. herkesin iç sesleri vardı, doğruları bilen ve söyleyen.. insanlar içinin istediği şeylere karşı koyamıyor, ama sonuç olarak içinin istemediği şeyleri de göze alamıyorlardı.. her halukarda acıya yer yoktu aslında.. irade özgürse ve formüllerde acı bir bilinmeyen değilse nereden çıkartıyordu insanlar bunu?
belki sular altında kalmış bir adanın suda oluşturduğu bir yanılsamaydı sadece acı.. ve belki adanın kendisi de düşsel bir yanılgıydı..

(defne dumanın bi öyküsünden alıntı)
ne kadar da örtüşüyor yaşadıklarımla

.. ( devamı )

Hadi bana ateşe veRilmiş bir cüMle Sonu buL.

Wed, 02 Apr 2008 13:40:00 +0300

Hiç okuyamıyacagın bir mektup yazıp hayali murekkeple
yorgun ayaklı bir postacıya veriyorum;
hiç ulaşmasın sana diye.

Çifte yedili atarsan
İpini koparmış bir ucurtma kadar özgür olacağım ; söz.
ama şimdi nane,limon kaynatmam gerek kalemime
Hapşırıyor tükenmezi
Titriyor kelimelerimin akibeti belirsiz hiçliği
nefessiz bırakılmış öznelerim
fiillerimde açkarnına tokluk hissi.
Üşüyorum nedeni belli

Vaktini çalacağım belki ama;
hadi bana ateşe verilmiş bir cumle sonu bul...

alıntıdır

.. ( devamı )

SEVMEKTEN GİDİNCE

Sun, 23 Mar 2008 00:04:00 +0200

Sen beni sevmekten gidince

Ben bana borçlu kaldım

Ya sen bana fazla geldin

Ya ben sana az kaldım

Gitme bir adım öteye gülüm

Bir adımda gurbet olur

SüVeyDa

Mon, 17 Mar 2008 22:48:00 +0200
Aşk üstüne söylenmesi gereken her şeyi söylediğimi sanırdım oysa ne çok şey varmış söylemem gereken, söylenmesi gereken. Ben doludizgin yaşarken sevdamı, yarım kalan ve söylenmemiş sözler varmış. Belki de hiçbir zaman söyleyemeyeceğim. Sözün ne olduğunu yıllardır açıklamaya çalışmış insanlar; Saussure "parola" demiş Chomsky; "performans"... Çok konuşulmuş üstünde dil-söz ayrımlarına varılmış, ama kimse ne söyleyip ne söylemememiz gerektiğini ve bunun nasıl yapılacağını araştırmamış. Yunus Emre;
“Söz ola kese savaşı

Söz ola kestire başı

Söz ola ağulu aşı

Yağ ile bal ede bir söz”
demiş.
Hani boşa da dememiş. Sözler yüceltirken insanları,makamdan makama... Ve yine sözler koparıverir sana ait başı bedeninden. Ölüm de, yaşam da sözlere dairdir. Sürgünler de, özlemler de sözlerdendir. Yine sözler ayırır sevdiklerimizi bizden ve sözler yeni sevdalar yaratır. Benim sevdam sözler üstüne kuruldu... hani?.. Yunan Mitolojisinde kadınla erkek tek vücutta yaratılmıştı ya. ve o kadar mutlu olmuşlardı ya..hani tanrılar kıskanmışlardı bu mutluluğu ve kadını dünyanın bir ucuna erkeği bir ucuna göndermişlerdi tek bedenden ayırıp.işte bir gün elinde kirlenmemiş sözlerle gelmişdi dünyanın bir ucundan o yaralı erkek. Ve sözler sunmuştu yaralı yüreğime. Sözler büyüttük tekrar birleştirmeye çalıştığımız bedenimizde. Zamanla sözler kirlenmeye başladı yitirdiler o anki saflıklarını. O kadar anlaşılırlarken pek bir giriftleştiler. Ardından sertleştiler, can yakar oldular. Kadın erkeğe saldırdı diliyle, erkek kadının yüreğine yüreğine vurdu sözleriyle. Her vuruş bir gözyaşı aldı götürdü ve o yürekten bir parça sevgi. Zamanla sözlerin acımasızlığı daha bir oturdu yüreklere ve tek beden yavaş yavaş bölünmeye başladı ortasından. Tek vücutta sadece iki baş varken zamanla dört kol oldu, iki bacak dört bacak olmaya başladı. Aynı fikirde ilerleyen iki ayr.. ( devamı )

tek başına-fikret kızılok

Wed, 12 Mar 2008 13:14:00 +0200

bir sevda çekerdi kalbim sessiz tek başına
varamaz dokunamazdı elim umutsuz yarasına
biliyorum kavuşmak imkansız anlıyorum yaşamalıyım sensiz
tek başına tek başına..

her gece hayalimde düşümde her kadehin bitişinde
bir buruk bir gariptir içim aklımdan her geçişinde
biliyorum kavuşmak imkansız anlıyorum yaşamalıyım sensiz

susuşların "de" hali

Mon, 10 Mar 2008 15:09:00 +0200
çığlığım boğazımı kesti, kana(ya) madım
-de halindeyim acıların

her şeye susuyorum artık
susuzluğum dilimin ucu, kemiksiz

ölümlerden ölüm beğendim, üzerime olmadı
zor günler için sakladığım bir intihar vardı cebimde
çıkarttım baktım, kurtlanmış
sebebi var elbet bu gözyaşlarının
anlamaya çalışmayın, anlayın

bir ressamın tualinden düştüm
hiçbir renk kurtaramadı beni
beyazlar giymiş bir duygunun içinde,

recm

Mon, 10 Mar 2008 15:00:00 +0200
Kumbaramda ki hayalleri bozdurdum,
Yarınsızım…

Dilek ağaçları yalan sevgili
Ve dualar ellerini bizden çekti…
Yalan…
Saçlarımın her teline sindi kokusu
Zevk veriyor yaralarımı okşamak.
Ardımda bir şarkı,
Damağımda kekre bir tat, ellerim ayaz
Yalan, saçlarıma sinmiş kokusu…

Ey yalan
Ey gerçeğin kanlısı, taşlasana beni!
Recm hakkımdır, bekliyorum…
Kısırlaştırdığımız hayallerimiz genzimdeki acı tat

Recm hakkımdır,
İlk taşı, günahsız olan atsın
.. ( devamı )

şkhişdfk,isdlşsd,gşf,

Mon, 10 Mar 2008 14:59:00 +0200

Cinnet gecelerinde bulantılardan doğuyor aşklarım sil baştan ve krizlere armağan ediyorum kalp atışlarımı aklımın affına sığınırak.Yine de düşünmeden edemiyorum bir dalgınlık anında,kim bilir hangi bedenlerde yankılanıyor sesin alçalırken güneş gururundan ödün verip.İçi boş cevaplar veriyorum kendime,kandırmalık..Bir yerlerde hapsolmuşum sanki-bizzat kendimde-ve özgürlük kusuryorum demir parmaklıklar ardında yüksek sesle susuyorum.Dünya dönüyor da ben yine hızla yerimde sayıyorum.

Bazı geceler sıyırıyorum göğün kara elbisesini üzerinden gözümü karartıp,yaldızları dökülüyor pul pul,utanıyor..Yine de bildiğinden kızmıyor bana bir kez bile: Ben her gün hayatın yüz kızartan şakalarına maruzum,kaçacak delikleri mezarlıkta ararken..Üstüme siniyor geceleri ölümün kokusu,berrak sulardan alıyorum hırsımı her defasında..Objektiflere poz veren bir fahişe kadar rahat içim aynadaki yabancıyı her öldürüşümde..Olgun bir meyve sunuyorsun bana şimdi herkesin bir kez dişleyip bıraktığı,ne bekliyorsun?Bu kadar batmışken pisliğe,bu herkesi yutan bataklığı deniz sanmaktayken,ne bekliyorsun ha?Ne bekliyorsun?

Haddimi aşarak başlıyorum her yeni güne rekor üstüne rekor kırıp.Her sabah çarpıntılarda kalbim,krampların istilasında zevkle kıvranırken ruhum..Yorganım dolanıyor bir hayalin bacaklarına,yastığımda sevişiyor güneşle ay..Yine aynı hikaye.Bugün de zoraki gülümsemelerle bir fotoğraf karesindeyim,işaretli yerlerimden kesilmek üzere..Yine insanların kusurlarına bakmama derdindeyim..Hala can sıkıcı bir tesadüfün ürünüyüm..Sonuna kadar susuyorum ve sadece varlığımın kalan süresini azaltan her yeni .. ( devamı )

falakaya yatırıldı aşk

Mon, 10 Mar 2008 14:57:01 +0200
Aşk sırtımdan yırttı gömleğimi. Kitabelere mürekkep düşüp tozlu raflara kaldırıldı. Şimdi elimi değsem nefesi tıkanır küflü kokusunda. Aczi yürek burkar sefil oluşunda. Var oluşu bir kibrit alevi, üfledim kokusu iç’ime değdi…

Söylesene sevgili! Kaç kişilik yaşanır esrar-ı aşk dedikleri. Kaç gönüle peşkeş çekilir kalbin dili kesik cümlesi. Okudun ve öğrendin sevmeyi. Yaşadın ve unuttun aşkı aşk yapan imlası bozuk cümlemi. Geriye dönme artık! Uğultulu gelir yüzüne defnettiğim sevdamın sesi.

Yüzü düzgün, eli nasırlı bir eşgal bıraktım ardımda. En çok içine konuştum, sen yine duymadın. Oysa hayat duymadıklarımızdan ibaretti, bilmediklerimizden. Cevabı bilinmeyen sorularda ağladı en çok, sureti ay şavk’ı taze kızlar. Bendeki sana ağladılar…Kına boşluğu bıraktığım ellerime, yüzünü yaktılar. Kor olmak isterken seninle, feryadı sesli bir ağıt kaldım teninde.

Susuz kalmakla eş anlamlıydı suya kanmak. İhtiyacım kadar dönüyorum yüzümü acıya. Bu kadarı fazla! Gece harflerimi çalan bir eşkıya. Haraca bağlı cümlelerim. Virgülüm kayıp, öznem yaralı, hikayemde ağır bir kan kaybı…

Düşündüm ve bir düş gördüm. Harflerle dolu bir odada, ölüm rahlesine oturtulmuştu aşk. Sınanıyordu bildim dediklerinden. Duasına erdi rüya. Vakit geçsin, bilmediği ilmin cezasından kırbaç yemesin diliyordu.Ne fayda! Yine bilmiyordu adındaki manayı. Aslından uzlet ediyor, falakaya yatırılan oluyordu anlamı..

Aynı ruhtan varolduğumuzu bilmiyordu ona buğzedenler . O yandıkça ,ben kanıyordum. Taşlandıkça namusu, seheri bilmeyen gün oluyordum. Aynı anda kemiriyorlardı şehrin aç martıları bedenimizi. Ağızlarındaki kekremsi tada aldırmadan, sofra kuruyorlardı kifayetsiz.

Kara feraceler giymiş bir gecede bende ardımda bıraktım Aşk’ı. Lâl olmayı beceremeyişi ayırdı yollarımızı. sükutla anlattığım hercai hikayeme yakışmadı.. ( devamı )